Gdansk4u - portal turystyczny Gdańska

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012

Czternasty finał piłkarskich Mistrzostw Europy, organizowane jest wspólnie przez dwa państwa: Polskę i Ukrainę. Przewidywany i w tej chwili nieoficjalny termin przeprowadzenia finałów to okres od 9 czerwca 2012 roku (mecz otwarcia w Warszawie) do 1 lipca 2012 (spotkanie finałowe). Jeśli przygotowania pójdą zgodnie z planami, Euro 2012 odbędzie się na ośmiu stadionach. Będą to: Stadion Narodowy w Warszawie, PGE Arena Gdańsk w Gdańsku, Stadion Miejski w Poznaniu, Stadion na Maślicach we Wrocławiu, Stadion Olimpijski w Kijowie, Donbass Arena w Doniecku, Stadion Metalist w Charkowie oraz nowy stadion we Lwowie. Większość, bo 5 z 8 stadionów przygotowywanych na Euro 2012 będzie całkowicie nowymi obiektami. Pozostałe przejdą gruntowną renowację.

Stadion PGE Arena w Gdańsku

Znany jest projekt stadionu piłkarskiego „PGE Arena Gdańsk” w Gdańsku. 40-tysięcznik z Letnicy przypomina bryłę bursztynu. Projekt obiektu przygotowało znane niemieckie biuro architektoniczne „Rhode-Kellermann-Wawrowsky” z Duesseldorfu, które współpracowało przy tworzeniu takich stadionów piłkarskich jak „Arena auf Schalke” w Gelsenkirchen, czy „AWD Arena” w Hanowerze.

PGE Arena Gdańsk
Lata budowy 2008 - 2011
Koszt budowy 521 794 000 PLN brutto
Właściciel miasto Gdańsk
Pojemność ME 2012: 41.582, pozostałe mecze: 43.608
Wymiary boiska 105 m x 68 m
Nawierzchnia trawiasta 

Procedura wyboru gospodarza 

Procedura wyboru gospodarza finałów ME'2012 uregulowana została oficjalnym regulaminem UEFA. 1 lutego 2004 organizacja ta wdrożyła formalną procedurę przyjmowania zgłoszeń, a 16 grudnia 2004 rozesłała do swych wszystkich ówczesnych członków (52 federacji krajowych) oficjalne zaproszenie do składania ofert i udziału w postępowaniu konkursowym. Początkowo chęć zorganizowania finałów Euro 2012 wyraziło 12 państw, które przesłały do UEFA 9 kandydatur (6 pojedynczych oraz 3 podwójne):

Jeszcze przed rozpoczęciem wstępnej selekcji z dalszego postępowania zostały wykluczone Szkocja i Irlandia, bowiem nie dotrzymały terminu składania oficjalnych ofert (31 stycznia 2005). Do 21 lipca 2005 pozostała ósemka chętnych musiała złożyć dokumentację potwierdzającą organizacyjne możliwości wymagane na pierwszym etapie konkursu. Azerbejdżan, Rosja i Rumunia nie dostarczyły w terminie wymaganych dokumentów, dlatego zostały wykluczone z grona oferentów. Toteż do pierwszej fazy - rozpoczętej 7 listopada 2005 - zakwalifikowanych zostało 5 kandydatur:

Do drugiego, finałowego etapu Komitet Wykonawczy UEFA zdecydował się wybrać 3 kandydatury: włoską (11 głosów), chorwacko-węgierską (9 głosów), a także polsko-ukraińską (7 głosów). Grecja (z 2 głosami) i Turcja (6 głosów) zostały wyeliminowane. W związku z piłkarską aferą korupcyjną w Italii, pojawiły się spekulacje, że kandydatura ta mogłaby zostać wycofana, jednak ostatecznie Włosi do końca uczestniczyli w konkursie.

Gospodarza Euro 2012 pierwotnie planowano wyłonić 8 grudnia 2006, jednak ze względów formalno-organizacyjnych termin przesunięto o ponad 4 miesiące na 18 kwietnia 2007. 17 kwietnia 2007 w ratuszu w Cardiff - finałową prezentacją całej trójki zainteresowanych oferentów - rozpoczął się dwudniowy kongres, podczas którego miało dojść - metodą głosowania - do wyboru najlepszej kandydatury. W dniu wyboru (18 kwietnia 2007) komitet głosujący składał się z 12 przedstawicieli, będących członkami rzeczywistymi Komitetu Wykonawczego UEFA:

Rzeczywistymi członkami UEFA byli wówczas również Hryhorij Surkis i Franco Carraro, jednak ze względu na realny konflikt interesów, nie mogli oni brać czynnego udziału w głosowaniu. Pozostałym członkom komitetu głosującego przysługiwało po jednym głosie, do oddania na jedną spośród trzech finałowych kandydatur. Całe głosowanie odbywało się w trybie tajnym. W celu wyłonienia zwycięzcy niezbędne było kworum (8 osób) oraz wybór osiągnięty większością bezwzględną. W przypadku, gdyby w pierwszej turze nie udało sie wyłonić zwycięzcy, procedura konkursowa przewidywała drugą turę głosowania - jednej spośród dwóch najwyżej ocenionych ofert. W przypadku remisu w drugiej turze, głos decydujący leżał w gestii prezydenta UEFA - Michela Platiniego, który ujawniając swój wybór wskazałby zwycięzcę.

Stosunkiem głosów 8 do 4 do 0 - wygrała wspólna oferta Polski i Ukrainy, więc druga tura głosowania nie była konieczna. Wyniki selekcji wstępnej oraz głosowań w I i II fazie konkursu przedstawiono w poniższej tabeli:

Kandydatura	Selekcja wstępna	I faza selekcji	II faza selekcji
Polska /  Ukraina	+	7	8
Włochy	+	11	4
Chorwacja /  Węgry	+	9	0
Turcja	+	6	—
Grecja	+	2	—
Azerbejdżan	×	—	—
Rumunia	×	—	—
Rosja	×	—	—

źródło: www.wikipedia.pl