Długie Pobrzeże – czyli deptak, który się ciągnie wzdłuż rzeki Motławy. Ulice prostopadłe do Motławy, w tym również Chlebnicka, kończą się gotyckimi tzw. Bramami wodnymi, które wychodzą bezpośrednio ,,na wodę'' czyli dawny kanał portowy
Brama Mariacka jest jedną z bram wodnych Głównego Miasta w Gdańsku znajdująca się na Długim Pobrzeżu u wylotu ul. Mariackiej. Brama posiada formy późnogotyckie. Pierwsza wzmianka o bramie pochodzi z 1484 roku. W przyziemiu znajduje się przejazd nad którym umieszczono herby:
od strony Motławy herb Rzeczypospolitej, któremu kłaniają się herby Gdańska oraz Prus Królewskich (to tzw. pokłon heraldyczny) natomiast od strony ulicy Mariackiej dwa lwy trzymają herb Gdańska. Elewacje rozczłonkowane są blendami (częściowo podwójnymi), zamkniętymi od góry podwójnym ostrołukiem. Całość nakrywa dach dwuspadowy o kalenicy równoległej do Motławy.
Muzeum Archeologiczne mieści się w zabytkowym szesnastowiecznym budynku wzniesionym na brzegu Motławy. Zbiory Muzeum obejmują ponad 27000 eksponatów archeologicznych, etnografi cznych numizmatycznych i przyrodniczych.
Brama Chlebnicka jedna z bram wodnych w Gdańsku na Długim Pobrzeżu, u wylotu ul. Chlebnickiej. Jest ona najstarszą trzech zachowanych późnogotyckich bram wodnych jak również jedyna przetrwała koniec II wojny światowej a więc posiada ona taką samą formę jak na dawnych fotografiach.
Zamknięta od zachodu ponad trzydziestometrowej wysokości gotycką bryłą kościoła Mariackiego (widoczna jest także 82-metrowa wieża kościoła), a od wschodu Bramą Mariacką i wieżą Muzeum Archeologicznego (dawnego Towarzystwa Przyrodniczego) jest ulica Mariacka jakby osobnym światem.
Brama Zielona Głównego Miasta jest prawdopodobnie najstarszą z bram wodnych Gdańska. Została ona zbudowana w latach 1564-1568 przez Regniera z Amsterdamu i drezdeńczyka Hansa Kramera, jako gdańska rezydencja królów polskich.
Wraz z bramami Złotą i Wyżynną spinała ciąg ulicy Długiej i Długiego Targu, zwany Drogą Królewską. Dalej, poprzez Most Zielony, Bramę Stągiewną i Długie Ogrody (Brama Żuławska) prowadził trakt na Elbląg i Królewiec.
Mimo swego przeznaczenia Brama Zielona nigdy polskich królów nie gościła. Zatrzymała się tu jedynie przejazdem przyszła żona Władysława IV, a później Jana Kazimierza, Maria Ludwika Gonzaga (11-20 lutego 1646r.).
Symbol morskiej historii Gdańska, najstarszy dźwig portowy w Europie, zbudowany w latach 1442-1444 w formie dwóch ceglanych baszt. Służył do przeładunku towarów i stawiania masztów na statkach, pełnił funkcję bramy miejskiej oraz budowli obronnej.
Wewnątrz drewnianej konstrukcji znajdują się dwie pary kół deptakowych napędzanych niegdyś siłą stąpających w nich ludzi. Warto zwiedzić wnętrze mechanizmu dźwigowego oraz ekspozycję „Gdańsk od XVI do XVII wieku - życie portowego miasta”.
Otwarty: lipiec-sierpień codziennie 10.30-18.30, pozostałe miesiące wt-pt 10.00-16.00, soboty, niedziele i dni wolne 10.30-16.30.
Zabytkowa Złota Kamienica w Gdańsku położona jest przy Drodze Królewskiej. Nazywana jest również domem Speymannów lub Steffensów. Legenda głosi, że po korytarzach Złotej Kamienicy snuje się duch Judyty Speymann szepczącej: „Czyń sprawiedliwie, nikogo się nie lękaj”.
Wcześniej w tym miejscu istniał Most Kogi. Swoją nazwę zawdzięcza zielonemu kolorowi, na który był niegdyś malowany.
Cafe Ferber
Restauracja Gdańska
Tawerna Sopocka
