Brama Świętojańska to jedna z bram wodnych w Gdańsku znajdująca się na Długim Pobrzeżu u wylotu ul. Świętojańskiej. Została zbudowana pod koniec XIV wieku jednak dzięki przebudowie w XIX w. zyskała klasycystyczny fronton, umieszczony od strony rzeki. Zniszczona podczas II wojny światowej została odbudowana w latach 1976-1978. Obecnie znajduje się w niej siedziba Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.
Dawny gmach Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku pierwotnie był wyższy i posiadał dach czterospadowy. 14 grudnia 1970 roku strajkujący stoczniowcy przyszli tu, by negocjować z władzą zniesienie podwyżek cen żywności jednak nikt z nimi nie chciał rozmawiać. Podczas tych manifestacji budynek został podpalony gdzie spłonął dach oraz górne kondygnacje.
Budynek służący obecnie Radzie Miasta, stąd zwany Nowym Ratuszem (choć potocznie ciągle nazywany „Żakiem”), powstał w latach 1898-1901 jako siedziba dowództwa niemieckiego garnizonu stacjonującego w Mieście. W latach międzywojennych budynek stanowił siedzibę wysokich komisarzy Ligi Narodów w Wolnym Mieście Gdańsku.
Położony w sercu gdańskiego Starego Miasta, wystawia spektakle przez cały rok na 3 scenach: Scenie Dużej, Malarni w Gdańsku oraz na deskach sopockiej Sceny Kameralnej.
Dla posiadaczy Karty Turysty rabat 5zł na spektakle wystawiane na wszystkich scenach Teatru. Rabat nie dotyczy spektakli gościnnych, specjalnych i premier, oraz spektakli, na których bilety objęte są promocjami/zniżkami z innych tytułów. Warunkiem skorzystania z promocji jest okazanie przy zakupie biletów w kasie aktualnej Karty Turysty.
Dom Opatów Pelplińskich został zbudowany w 1612r. dla Piotra Heningka. Przypuszcza się, że dom od 1612 roku użytkowany był przez cystersów z opactwa w Pelplinie.
Po kasacie klasztoru kamienica służyła jako zajazd. W II połowy XIX w. dokonano przebudowy wysokiej sieni dzieląc ją stropem na dwie kondygnacje i rozebrano przedproże. W 1911 roku miasto odkupiło kamienicę i przeprowadziło jej gruntowny remont, w czasie którego zrekonstruowano większość kamieniarki. W okresie II wojny światowej kamienica nie ucierpiała.
Kościół poszpitalny pw. św. Elżbiety – kościół rektorski, leżący w granicach parafii św. Brygidy archidiecezji gdańskiej. W latach 1622-1820 była to druga świątynia gdańskich kalwinistów.
Świątynia jest budowlą gotycką z cegły, jednonawową, posiada jedną wieżę na osi, gwiaździste i prezbiterium i jedną boczną kaplicę. Została wybudowana w 1417 r. w miejscu kaplicy istniejącej przy szpitalu dla ubogich. W 1547 r. w związku z budową fortyfikacji zlikwidowano cmentarz przykościelny i zamurowano główne wejście do kościoła.
Restauracja Villa Sedan
Santa Fe Buritto
BARcelona