Właściciel budynku zatrudnił sobie jako służącego Murzyna - tłumaczy pochodzenie nazwy przewodnik.- Ponad sto lat temu czarny człowiek na ulicach miasta wywoływał sensację. Dlatego ludzie w ten sposób nazwali dom. Mostek, znajdujący się obok, ma zostać jako pierwszy przebudowany na zwodzony.
Wcześniej w tym miejscu istniał Most Kogi. Swoją nazwę zawdzięcza zielonemu kolorowi, na który był niegdyś malowany.
Początki Centralnego Muzeum Morskiego sięgają 1958 roku, w którym to zawiązało się Towarzystwo Przyjaciół Muzeum. Z inicjatywy Towarzystwa i późniejszego Dyrektora Muzeum - dr hab. Przemysława Smolarka, w Dworze Artusa została otwarta wystawa pt. "Od wiosła do napędu atomowego".
Już w dwa lata po tym wydarzeniu 1 października 1960 roku udało się powołać do życia przy gdańskim Muzeum Pomorskim (obecnie Muzeum Narodowe) autonomiczny oddział pod nazwą "Dział Morski".
1 stycznia 1962 roku wyodrębnił się on i przekształcił w samodzielną instytucję, której główna siedziba znajdowała się w Żurawiu. 1 października 1972 roku Minister Kultury i Sztuki nadał jej rangę i status instytucji narodowej pod nazwą Centralne Muzeum Morskie. Aktualnie Muzeum podlega bezpośrednio Ministerstwu Kultury, które je finansuje i nadzoruje.
Długie Pobrzeże – czyli deptak, który się ciągnie wzdłuż rzeki Motławy. Ulice prostopadłe do Motławy, w tym również Chlebnicka, kończą się gotyckimi tzw. Bramami wodnymi, które wychodzą bezpośrednio ,,na wodę'' czyli dawny kanał portowy
"Sołdek" to pierwszy oddany do eksploatacji w historii polskiego przemysłu stoczniowego statek pełnomorski, który został zaprojektowany przez zespół polskich konstruktorów pod kierunkiem mgr inż. Henryka Giełdzika, i zbudowany w utworzonej 19 X 1947 roku Stoczni Gdańskiej.
Stępkę pod prototypowy rudowęglowiec typu B-30 położono 3 kwietnia 1948 roku na pochylni A 2.
Po oficjalnych przemówieniach miejsce budowy poświęcił proboszcz parafii św. Jakuba, po czym pierwszy nit w elementy konstrukcyjne wbił ówczesny minister żeglugi - Adam Rapacki. W ciągu tygodnia pracy montowano przeciętnie 45 ton elementów ze stali okrętowej.
Symbol morskiej historii Gdańska, najstarszy dźwig portowy w Europie, zbudowany w latach 1442-1444 w formie dwóch ceglanych baszt. Służył do przeładunku towarów i stawiania masztów na statkach, pełnił funkcję bramy miejskiej oraz budowli obronnej.
Wewnątrz drewnianej konstrukcji znajdują się dwie pary kół deptakowych napędzanych niegdyś siłą stąpających w nich ludzi. Warto zwiedzić wnętrze mechanizmu dźwigowego oraz ekspozycję „Gdańsk od XVI do XVII wieku - życie portowego miasta”.
Otwarty: lipiec-sierpień codziennie 10.30-18.30, pozostałe miesiące wt-pt 10.00-16.00, soboty, niedziele i dni wolne 10.30-16.30.
Brama Mariacka jest jedną z bram wodnych Głównego Miasta w Gdańsku znajdująca się na Długim Pobrzeżu u wylotu ul. Mariackiej. Brama posiada formy późnogotyckie. Pierwsza wzmianka o bramie pochodzi z 1484 roku. W przyziemiu znajduje się przejazd nad którym umieszczono herby:
od strony Motławy herb Rzeczypospolitej, któremu kłaniają się herby Gdańska oraz Prus Królewskich (to tzw. pokłon heraldyczny) natomiast od strony ulicy Mariackiej dwa lwy trzymają herb Gdańska. Elewacje rozczłonkowane są blendami (częściowo podwójnymi), zamkniętymi od góry podwójnym ostrołukiem. Całość nakrywa dach dwuspadowy o kalenicy równoległej do Motławy.
Brama Chlebnicka jedna z bram wodnych w Gdańsku na Długim Pobrzeżu, u wylotu ul. Chlebnickiej. Jest ona najstarszą trzech zachowanych późnogotyckich bram wodnych jak również jedyna przetrwała koniec II wojny światowej a więc posiada ona taką samą formę jak na dawnych fotografiach.
Restauracja Villa Sedan
Restauracja Estragon
Piano Club Restaurant Barbados
